Ben che vale

BÁGOAS

2012-01-29T10:47:00.000-08:00

Era unha tarde do mes de Nadal( xa era o solpor) nun país no outro lado do Atlántico, facia calor coma sempre, as mosquitas estaban alporizadas c roéndome por donde podian, por mais productos que esparexia, sempre metian o ferrón, pero aquel dia parecia que o estaban a facer dun xeito especial como agasallo pra lembralas moito tempo.
Xa todo estaba listo, as faces da xente xa non tiñan sorriso, chegaba o momento amargo dunha viaxe que se fai co propósito de visitala familia, xa tivéramos que facelo mesmo, noutras duas provincias, primeiro decir adeus en Camagüey (Sola) logo en Matanzas (Jagüey Grande) e despois na Habana ( San Miguel del Padrón) : Pasar por tantas despedidas deixan pegadas que cada diá lembras unha pila de veces, igual se lembran outros intres mais ledos.
Saimos camiño do aeroporto nun carro (como din eles) que tiña 60 anos ,xa era a cuarta vez que iamos no mesmo carromato, era de pélicula, rascabaan as marchas que case que habia que tapalas orellas, logo de dar tumbos durante media hora , chegamos o destino, Aeroporto -José Martí , alí esperamos que chegaran uns familiares que viaxaban con nós, tardaron, e a min entroume unha pila de nervios xa estabamos na fila pra facturar cando chegaron, manos mal que con nós habian cinco persoas e entre todos collémoslles a vez na ringleira, e o final tiveron sorte que ninguén refunfuñou .Cando xa todo estaba listo antes de ser hora de pasar os cotrois, sentamos todos xuntos pra tomar algo, xa a ninguén lle corria nada pra dentro, logo de estar alí un pouco, había que partir, xamais me pode esquencer tal intre agre, de ver como uns rapaces curmáns dos meus curmans, lles caían as báguas na despedida con tremenda dor.¿canto darian porque iso non acontecera?.
Así levan milleiros de anos as persoas emigrando , e deixando trás si regueiros de baguas e dor. Que fermoso sería non ter que irse nunca por necesidade, poder morar na terra onde se nace ata o fin , sin ter que sentir esa profunda angustia polos seres queridos, tanto os que se van, coma os que se quedan, sentimos que algo non queda completo, que o mundo está regado de persoas alleas, e esas persoas son as grandes sufridoras de cambios.................. solo todos eles saberán o mal que o pasaron ........ anque todo fora bén....... todo iso non deberia de pasar, por largo tempo, solo deberia de existir por trocar culturas , idiomas, praceres ,e visitalo mundo, pero sempre telo dereito de poder elixir onde poder deixalos seus ósos

Xa estou na casiña

2011-12-11T10:52:00.000-08:00

Aquí estou de novo, xa fai 4 dias, pero ainda estou facendo a dixestión de tan longa e pesada viaxe, perecia cousa de tolos, (claro que algo hai que estar) de repente non poido contar , non saberia por dende comenzar, o mellor cando xa me esquenza de xemellante descontrol, volvo a realidade. Foron miles de km, algunha que outra cousiña regular, pero moitas boas,atopei xente fantástica, moita dela xa a coñecia, outra foi a primeira vez, pero foi coma si xa fóramos amigos de toda a vida, todos tiñan a mesma canción, dar quixas e mais queixas, que ganaban pouco e non lles chegaba para nada, pero eu saquei a miña conclusión, non todo era tan malo, viaxei alí fai 12 anos e vin unha diferencia a favor da xente, todos vestian mellor, e comian mellor. O país si que está moi deteriorado, pero algo é a xente que son moi folgazás, sempre se notaba a xente mais traballadora ata tiña a casa mais limpa, e sin trastos o seu redor.
Bueno si vistedes algunha Película de Cuba son auténticas, sin trampa nin cartón.
Teñen teléfono pero casi que non lles faria falla, teñen a gorxa tan fina, que non se quedan curtos berrando, ¡¡¡ por deus vaia algaravía que forman!!! , Pouco durmen, as 12 da noite hai leria, e as 5 da mañá xa están a berros de novo, ¡¡¡Mimadriña canto votei en falla o silencio da nosa terra!!!

AAAAASUCAR!!! ME VOY A CUBA

2011-11-18T13:31:00.000-08:00

A todolos lectores do este blog
infórmolles que faltarei uns dias, pero a volta terei unha nova historia que contar.
Vou para o Caribe coma o curro, pero non cos cartos da quiniela, si non co esforzo de aforrar algo durante moitos anos.
Xa vos contarei algo do que me acorde, si é que traigo algúnha aventura.
Moitos bicos

Reflexión

2011-08-22T10:45:00.000-07:00

Manda carallo co dia de hoxe !!! en pleno ajosto e deste xeito !!! imos aviados cara o inverno, agora os dias cada vez son mais curtos é vaia maneira de pasalo verán casi sin ollalo.
Menos mal que o pasamos ben vendo o PAPA, según alguns foi todo un éxito, ¿para quen? me lo expliquen que así entendo!!! como se dí comunmente) ¿donde está a ganancia? respeto o que cada quén cree ou deixa de crer, pero xa está bén de que nos intente meter a estas alturas........ !sobre todo os beneficios adquiridos polo país!!! Sempre estiven da cordo que si non crees en algo non tés a que agarrarte, todos temos o punto fraco da vida, ou mais ben moitos puntos fracos, e precisamos no mais fondo pedir un milagre, hai veces que está ahí, pero outras moitas falla, cando falla... ¿que se pensa? moitas cousas !! sobre todo no inxusto que é o ser que lle pedimos con tanto fervor algo tan lóxico como a saude para a xente moi nova,( entre eles nenos)cando se ve xente morrendo de fame, e moitas atrocidades sin xeito nin maneira, ¿que controla ese ser sobrenatural?.Claro está non me extraña que agora a xustiza faga o mesmo, non controlan nada, non saben quen ten razón, nin quen non, levan toda vida con un xefe así!!!!, Bueno non é tanto , eu sempre pido a Deus, pero os curas, os bispos, o papa e toda esa culimaia, era moita hora que foran traballar, si tan siquera souberan como é un esforzo físico comprenderian millor as persoas, saberian que as cousas non can do ceo, e que a loita por vivir non é solo conto barato, pedirian menos, gastarin menos en burradas, e darian mais os que en verdade o necesitan, pero os curas sempre foron ensinados para pedir con artimañas raras, din que axudan os probes necesitados, si os cartos que se gastaron para que viñese a España, os mandaran o corno de África invertidos en alimentos, moitas vidas salvarian, e mais quitaban paro na xente traballando na procura deses alimentos, que xa podian ser bastantes miles de persoas, e de feito hai extensión dabondo de terra fertil para traballar con recompensa axeitada para comeremos todos.
Pois non digades que non fixen unha gran oración !!!!!!!!!!!!!!!!!!
O que pasa e que non saben de min para organizalo mundo ,JAJA

Un dia porco de agosto

2011-08-06T11:59:00.000-07:00

Que pouco traballadora está a xente !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!. Non hai maneira de ver cousas novas no blog, doulle cen-mil voltas cada dia, e case que ningúen pon nada, xa se ve que está de moda outro xeito de comunicarse, pero eu non vexo que teña mais contido, ler historietas aquí da para mais, sempre vexo o que sale anque en ocasions non comento nada, pero sempre me gusta.
Hoxe foi a feira rural en San Sadurniño, tiña pensamento de ir, pero o dia portouse moi mal e non animaba nada a sair da casa, menos mal que tiven a Birtukan para que non me deixara aburrir, así e todo entroume o sono, ela notoumo, e díxome ¿ e logo porque non durmiche de noite?¿ e como lle explicas a unha catixa de 5 anos as cousas polo miudo? anque ela entende moito, hai moitas cousas que non as entende ninguén , sempre aparecen cousas que che quitan o sono, outras fante moi feliz, ¡¡¡ pero iso dura tan pouco !!

Sol e sombra- e pasando o tempo

2011-07-03T09:54:00.000-07:00

Agora que a xente está de parranda, nas praias, de paseo por algún lugar exótico, de merenda nas festas, ou sea, de carallada,porque os dias préstanse de maravilla, eu sigo aquí sempre mirando si alguén pón algo, no blog, no Facebook, nos correos, mirando pola fiastra, para ver si o sol para de quentar moito pra sair coa fouciña e cortar herba para as pericas, ou mirar si se enxugou a leña e gardala pra quentalo fuciño no inverno. En fín vida de vella," non de bella vida" xa casi que.....me poño a pensar e escápame o tempo e non vexo a maneira de paralo, estou non mundo coreño coa miña forma de pensar, a pesares de que iso é o que fago, non fago o que quixera facer, sinto un gran valeiro, son coma unha pomba coa as ás esmoquenadas e non pode alzalo vó, non pretendo chegar moi lonxe, solo me chegaba voar a outros lugares e tomar aires distintos durante uns intres, pouco pido " e pido moito"porque nin iso merezo facer, todos chegamos a este mundo con algo destinado no camiño da vida e por mais que o queiras arredar de ti sempre te persigue.
Como decimos os de sempre " o caso é ter saude"!!!!!!!!!!!!!!!!!e seguir o pé do cañón, que hai outros xeitos de vida moitíiiiiiiiiiisimo mais ruins

Si a los tres años no he vuelto

2011-04-30T11:01:00.000-07:00

O título púxeno en castelán, como en realidade está escrita a novela.
Non hai mal que por ben non beña. Estes dias como estou media coxa, pouco ou nada puiden facer, entón recomendáronme ler un libro, o certo é que habia moitos anos que non lia un libro enteiro aburriame antes de acabar, porque estaba pensando facer outras cousas, e non pillaba o fio.
Gustoume moito lelo, anque teño que recoñecer que os rollos sin interes pra min pasei deles
Trata gran parte da guerra civil Española, "anque ten cousas pra facer diálogo". lembroume moito o que escoitaba de nena e o que en realidade era moi certo, que despois de semellante revolta, quedaron mandando no país uns verdugos en toda regla, e tamén abusadores, xa pasada con creces a guerra seguia habendo matanzas diárias de xente inocente, como mulleres e nenos, e torturas das mais horrendas que un se poida imaxinar, querian exterminar todo aquél que non fora de renombre ou non pensara en coma eles,( E despois criticaron os nacis) cando aquí fixeron igualiño que eles non, usaron gás, pero non deixaron de ser torturas de todo tipo, que a xente sabia e calaba por un medo de pánico, iso era moi certo, despois de ler rebobinei a miña infancia e atopei no recordo moitas cousas que naquel entonces viamos normal , os de apelido sonado ou os pais tiñan cartos, hasta eran enchufados na escola, a eses os mestres non lles rifaban, nin castigaban, e faciánnos ver os demais que eran mais listos, pero anque éramos moi pequerechos iso a min non se me pasou por alto, dábame perfecta conta de quén merecia o mérito e mais nón. Outra cousa mais era que os pobres na forza do traballo do campo iban traballar gratis para esa xente de mais poder, creo que o facian por medo a que argallaran calquera historia falsa en contra deles,. para que se personara a guardia civil, e lles dera unha malleira, porque iso pasou aquí, xa sendo eu unha mociña , citaron o cuartel uns poucos homes alguns sin saber porqué petáronlles unhas labazadas e mais tiveron que pagar unha multa e sin rechistar, si non seria peor, todo enleado por alguén de apelido sonado e con cartos sempre se lle facia caso anque resultara ser unha gran mentira.
Ainda hoxe en dia esa xente deixa caer na primeira ocasión que atopan, que eles son DE FULANITO DE TAL( cando se quedaron moi atrasados nos seus pensamentos) teran cartos, uo o apelido pero e o único do que poden presumir, agora todos saben ler e escribir, e máis moito máis, xa naide lles ten que ter medo, nin rendir honra. Pero ollo eles ainda son os que nos gobernan dalgún xeito, disfrazados con distintas siglas, descendentes deses ILUSTRES están ahí chupando da canoa, non son tan" nacis" coma os seus antepasados, pero coláronse pola regaña coma se nada.
Isto da para escribir outra novela, pero imos deixalo así , esperemos que nunca mais siga habendo xente desa calaña, moita dela abrigada das saias dos curas e das monxas, e cometendo cousas atroces, e todo isto non pasou fai milleiros de anos, ainda están as feridas abertas polos recordos, vivimos moita xente, e moitos mais que saben mais que eu, que o temos na nosa axenda do cerebro.
Un saudo para todos, e feliz dia a todalas NAIS

PO DE MALA ESTRELA

2011-01-21T13:37:00.000-08:00

Hay xente que nace con unha estrela, e outros esfuciñanse nela
O malo de todo e cando meniños ben pequechos se ven envoltos nese (po) tan velenoso que arrastra esa estrela.Non sempre e un home o que maltrata, hay certas féminas que cando se lles acaba o amor(si o tiveron algun dia) cargan dun xeito moi aconselladas,contra eses infelices ex homes ( porque todas din o mesmo)de maneira que a sua primeira idea e que vaian parar a cárcere.Se iso non funciona entón presionan os rapaciños pra que falen mal do pai, e digan o que se ve as léguas, o que eles non sinten facéndoos sufrir enormemente, cando eses rapaciños adoran o seu pai, e do mismo modo o pai adora os fillos
Falta saber si no cotío lles dan algo a tomar que os pon idos.polo xeito de ver eses nenos moi distintos a como son normalmente
Isto valía para levar o título HITORIAS PARA NO DORMIR

Sin título

2011-01-07T13:45:00.000-08:00

¡¡ Pois estou pensando que a xente esquenceuse de escribir no blog!!

Non aturo estes dias

2010-12-07T12:55:00.000-08:00

¡¡¡¡¡ Ola !!!!.
Xa estou aquí de novo !!!!
Vou lembrarvos que xa temos aquí os dias mais curtos do ano. Estes dias temos a gran ponte da constitución,! pretiño están as festas do nadal ! todo o mundo che desexa felicidade!.
VALE LOJO; todo estará moi ben!! pero son daquela maneira, non resisto estes dias tan curtos, danme tremenda morriña, preciso luz, dias longos, sol,sentir o trino dos paxaros, durmila sesta, tirala roupa do lombo,darlles leña as moscas, ese barullo do verán ........._!
é a miña gasolina.!!!!
Sempre me caen mal estas datas, pero non é outra cousa que aturalos dias curtos, .... probe do que me ten que aturar, casi que non quero nin parolar coa xente, ¡¡ non teño tempo!! acábase o dia sin velo ceo, e roio mecha!!.
Bueno, non vos é pra tanto pero coa fachenda ben poido.De todolos xeitos quero que vivamos coma GALEGOSSSSS! e desexo que todos seades felices todolos dias da vida, tamén cando quente o sol, que MALO SERÄ, que non aguante un aniño mais, pra que o ano que volva de novo esteña(amarjada) e ainda falta escoitalo soniquete do Nadal, danme gañas de empuxalos dias pra que corran, ¡¡¡vaia maneira de non andaren nada machoooo!!!¡¡¡Tan siquera si tivera céntimos de sobra!!! escaparia pro Caribe (caballero!¡ mi amol!) me iria a Cuba chico!!!!!Pero non pensedes mal eh!! levaria o meo galego , para que non se namoraran de min, Jajajaja, estariamos o quente un tempo, con tal de que cando voltásemos xa poidera velo ceo, e as froriñas dos pexigueiros estiveran agromando.
Un saudiño

Un bo xeito de non ofender

2010-11-20T12:17:00.000-08:00

Xa fai tempo que precisamos, todos en xeral, unha nova asignatura na enseñanza( certo que me parece moi necesaria).
¡Non sabemos escoitar!!! alomenos parécemo a min, algunhas veces oimos algún comentario que fai moito dano, e sempre non é mal intencionado, simplemente somos trapalleiros por naturaleza, parece que o de menos e que vaia bén expresado, o caso e ilo largando de calquer xeito, que o fin do conto non leva pes nin cabeza, o caso é darlle a lingua. Pois eu via moi ben que nos ensinaran a pensar que iso e moi mal proceder, podemos ofender demasiado moitas veces por falla de ser cautos a hora decir algo,( tamen e certo que hai chismes feitos a drede pra chinchalos demais) moitas veces por envexa, por celos, ou simplemente por ser malas persoas. Sempre fun de efecto retardado, e moitas veces non me dou conta no intre de que me están utilizando, ou como se sole decir, a xente( sonsaca)pero logo non conta o conto o dereito, simplemente dalle o bisté.Sempre pensei que este xeito de decilas cousas precisaba unha insinanza, e certo que alguns por naturaleza sacarian boas notas, e outros suspenderíamos, Pero seria unha maneira de ser mais xustos uns con outros se daprenderamos a escoitar, porque oir e unha cousa e escoitar e outra,
o certo e que debian de darnos clases de comportamento dialectico, penso que a ninguén nos sobraba saber que calquera cousa que se diga dun mal xeito, pode ferir , e logo quedamos tan tranquilos , sin darnos conta que o destinatario final vai quedar moi doido, porque o fin xa pouco leva de certo. E tamen si nos damos conta que iso vai ofender ¿ porque non daprendemos a calar?.

Hoxe nótase que estou aburrida co mal tempo, entón preciso pensar boas practicas, o malo é levalas a cabo!!!!!!!!!!!!!! por iso preciso clases e tamen vexo que os demais lles fan falla, ¿ a que non sobrarian??

Papa

2010-11-06T13:14:00.000-07:00

¡¡Ala xa marchou o Papa pra Barcelona!!
Ainda non vin comentarios neste medio, entón fago o meu propio. Estes dias falaron moito os medios de comunicación sobre de esta visita a Compostela, comentaron tamén os miles de millons que costou, escoitei opinions de todo tipo,( pero os mais a favor),. Teño que decir ante todo que son ignorante sobre cifras,¡¡¡pero parécenme moitos cartos!!!, e como teño moito tempo pra pensar, voto contas, non quero ofender a ninguén, creo que todo quisqui podemos opinar, e por suposto non temos que contar sempre o mesmo conto, nin facer sempre as mismas preguntas. Sempre se comentou que o Papa e o representante de Deus na terra, pero a min non me cadra o que predican co que fan, casi todo o mundo escoitaria predicar os cregos, ¡¡Eu polomenos si!! e presto atención!! e mais de nova, sabia mais catecismo que matemáticas, pero co tempo tiven que facer mais contas pra vivir , que oracións daprendín.
Entón non quero desviar o relato que quero comentar, ou suliñar, ¿ Si o noso Señor foi como din eles!! e o están representando ? non vemos que non concorda nada?,segun predican, era o máximo, e sobre de todo non tiña nada de seu daba todo polos demais; e vaia por Deus logo, tanto luxo que lle deron a todo o evento........! donde estivo o punto de solidaridade coas xentes????¿¿¿ porque se gastaron tantos cartos??? cando se di o contrario nas homilias????
Pois bén, por riba decian que era un benefício moi grande pra Galicia, pero si facemolas contas que tiven que daprender cando xa tiña huso de razón ( que por certo tardei moito en telo) eses miles de millons...... ben repartidos entre a comunidade galega, sacaban a moitos de apuros económicos que padece moita xente e que non piden moito , quizás con 1000 Euros moitos comerian unha tempada, sin estar cavilando ¿ e mañá que como? Pero velaí o engano contínuo que nos meten, parolaron deses cartos coma si fora a pensión que cobramos a gran maioria de galegos que apenas supera os cincocentos, i en moitos casos está por debaixo.¡¡¡¡¡.... Pois ala a facernos mais parvos...!!!! a nós bén nos chega non si???? total nunca nada fomos!!!!xa de cativos en vez de ensinarnos contas, cerrábannolos ollos con paridas que eles mesmos non creen; E asi estamos, xa falaremos dos beneficios que nos quedaron...................................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.
Deus non cobraba, nin lle facian tales parafarnalias, si creeran de verdade nel, non tiñan que admitir, que se envolveran eses cartos dese xeito, todo se podia facer igual, pero con humildade como eles no lo explican, e como seria en realidade ben visto si todo o que nos intentan facer creer, o creeran eles mesmos, e fosen boas persoas, tanto políticos, coma relixiosos consentidores de tal despilfarro.

Ala xa me despachei co que penso !!!!!!!!!!!!!:::::: que deus me perdoe

Luz

2010-10-10T13:28:00.000-07:00

Entraba pola fiastra un forte raio de luz. Solo me daba en cheo na miña faz, mirei darredor,para ver si alguén mais dos que estabamos alí se sentia incómodo coa mesma craridade, pero a ninguén lle daba aquel reflexo, solo era eu a que non podia aguantar tal resplandor, estiven en silencio non entendín nada do que acontecia, a igrexa estaba chea de xente ,e o sol soio me alumeaba a min, tentei arredarme del, pero no conseguín nun bo cacho de tempo, logo despois non atinaba a ver deixoume os ollos nubrados.
Non estou chocha, soio estou contando algo que me aconteceu hoxe, creo que foi casualidade, ¡ pero e que non tocarlle a ninguén mais!!. Pois non creo que me escollera a min para alumearme divinamente!! porque agora sintome o mesmo que si o sol non me reflexara na cara, anque me importaria, que a Virxe dos Remedios me estivera concedendo o que lle estaba a pedir!!!!¡¡xa o creo que me gustaria!!! sempre que lle pido algo os santos e para o ben dos demais sobre todo SAUDE, nada me fai poñer mais triste que vela xente enferma, e non poder axudala, pero sempre non me conceden semellante petición, será porque non merezo que lles pida nada.De todolos xeitos ei seguir pedindo, por pedir que non quede..........!

XOGO

2010-09-15T13:13:00.000-07:00

Estes dias xogando as cartas cheguei a conclusión que a propia vida e un xogo.
Si sempre atinaras coa carta correcta gañarias, ou tamén si as levantaras boas, sempre axudarian.
Pero ahí a cuestión ¿quen sabe que carta e a correcta ? quen sabe a con certeza que ficha mover??.Quen sabe si actuando doutro xeito seria o mellor????quen sabe ......... e unha pregunta eterna.... nunca se sabe ..... xogamos cos ollos cerrados... esta vida sempre ten un as gardado pra amosar cando todo parece que xa vai encamiñado, cortache o xogo polo medio.
A vida é a nosa contrincante, no xogo de vivir, ¡¡¡ cantas veces pensa un que vai tirar por un camiño!!! e a propia vida ponche un atranco, e obliga a coller outro que non queria, pero o mellor non é tan descamiñado!!!! ¿ quen sabe quen ?????
E dificil o xogo de vivir, sorte ten o que atina coa carta correcta, ou move a ficha que debe mover

Non fallan

2010-09-02T13:59:00.000-07:00

Sigo acompañada das avelaiñas.
Como xa comentei noutra entrada: Siguen vindo as volvoretas a fiastra agora mesmo hai duas pequeniñas e unha grande, e moi posible que hasta que chegue mais o frio sigan vindo cada noite, a verdade non limpo os vidros,( algo é por porca)outra porque non lles cheire a limpo jajaja, pois quero que veñan ollarme cada dia, ou mellor dito cada noite, parecen as miñas mascotas, se non que estas non teño que mantelas nin limpalas, e iso é un adianto grande ¿non?.
Bueno vou cear que xa é tarde, pero tiña ganas de decirvos, que as miñas compañeiras son fieis a cita

Dia da pátria Galega

2010-07-25T13:41:00.000-07:00

¡Ola ! a todos:
Hoxe é o dia da pátria galega, como todos veriades na tele, Santiago estaba ateigado de xente, pero cada quen supoño que levava a sua misión particular, uns foron baduar, outros adoralo Santo,outros co fin de facer o que fan moitos, outros co espíritu galeguista, alguns quizais co interese de pillar algo, a saber que?
Con ese mesmo afán que foron todos ata alí, pensando de destinto xeito, así pensamos en realidade (de distinta maneira)iso será bó , pero o malo e atinar co xeito mais correcto,sempre e moi dificil dar no cravo de medio a medio, ¡¡¡¡ xa quixéramos apuntar bén!!!! pero sempre hai alguén encargado de despistarche as tuas ideas, a ahí comenzan as dúvidas,e o que non duvida tamén se esnafra, ou sexa (que leves a intención que leves) nunca saberás si é o correcto,¡¡¡ sempre que non se vaia de mala fé!!! que iso sabe calquera que non é de lei.
Para min o dia de Galicia e todolos dias, son de pura cepa, criada a caldo galego con verzas da horta, o caron da lareira, e lume feito con leña de toxo, debullando castañas e esfollando no millo, cardándo na lá pra facelas medias, ir o palleiro buscar unha presa de palla cun saco o cuchucho pra votarlle o gado, ir o muiño cun saco de grao as costas pra moer e logo facelo pan, iso e moiiiiito mais foi facer pátria...... Que agora veñan presumindo de patriotas cando todo o copian de costumes alleas, non quero decir que esteña mal pero xa está todo moi descafinado, todo virou pra ben pero que moi bén, pero aquelas raices da carballos voltáronse de alcoliptos, e iso si que non me parece a miña terra, nin que teñamos que comelo leite de fora, e todo o que lles sobra os demais, veña pros burros de turno, que iso o fin e o cabo e pra o que nos queren no resto de España e parte do extranxeiro, e nós presumindo de patriotas, e viva GALIZA admitindo que nos cubran de merda, e o noso puro e bo de verdade abandonado e ultraxado dominado, por catro pillapegas sin noxo ningún, VIVA GALIZA AUTENTICA CON AVANCES, E SEN PILLAPEGAS, QUE NOS REVENTEN O NOSO

A cabeza a viravoltas

2010-06-30T14:21:00.000-07:00

Xa son as once da noite, e estou toda extrañada, pola regaña da fiastra éntrame o son de canto de paxaro ¿tan tarde e o animaliño dando o do de peito? ¡¡¡¡Que raro!!!! antes o anoitecer as aves ian durmir, e non se escoitaban ata a mañanciña, pero agora co modernismo ata os paxaros cantan de noite.Non e doado de entender, pero quero asocialo co modo de vida de agora, antaño iamos de troula de dia coma eles, ou eles coma nos, e nestes tempos os rapaces@s van de noite, as bodas, os botellons, as discotecas, etc e ata pola mañán non voltan para durmir, todo se pega hasta eses miudos seres viventes lles gusta a noite para porse a dala nota.Non desagrada escoitalo, nesta noite tan prácida do mes de San Xoán, todo está en calma, solo el e uns cans se sinten o lonxe ladrar, facia tempo que non estaba observando unha noite coma esta, serea e apacible, lémbrame un pouco cando habia a costume de ir os velatorios nos pobos, si estaba bo o tempo a xuventude pasabamolo moi ben,( que pouco sentido) ¿non ? iamos por festa cando iso e tan serio, pero todo iso faino a ignorancia, e mais valia non darnos conta daquela, que para sufrir ben chega o tempo agora.
Di un dito a ignorancia non dura sempre, pero a estupided e pra toda a vida..............Eu penso ¡¡¡mellor o primeiro que o segundo!!!

Fuxeo a avelaiña

2010-05-25T14:47:00.000-07:00

Xusto o dia que puxen no blog que a volvoreta me facia compañia, a moi c.....a non voltou, eu agardando que chegara, e nada, quizás leo o blog, e dixo ¡¡¡agora por chivata voute joder!!!.Pero entón estou a pensar si tal vez agora, xa a paparia un morcego que tamén lle fai as veiras a vidreira.
Pero non pasa nada, sempre teño algo que ver ou escoitar, cada noite oio unhas cantinelas noxentas que fai o "golpe"que poñen os pelos de punta de tan feo que soan, asi que non se preocupe ninguén que xa case que canto coma el, ata o moi descarado ponse preto do can a enrizar nel, e" acriquiña " o seo carón ata que teño que sair afuscada tirarlle o primeiro que atopo a mao pra que fuxa, ¡¡será "zoroño!! .
Xa sei quen se está escagallando da risa, o ler semellantes termos.
Penso seguir buscando no meo diccionario particular palabras que pasaron a desuso, que nin sequera as recolleo a real academia da lingua

Volvoreta

2010-05-23T09:05:00.000-07:00

Hoxe é un fia moi fermoso de sol radiante, domingo 23 de maio, coma sempre pra min moi aburrido, porque os dias de festivos non vexo a ninguén todo o mundo sae a divertirse un pouco ou bén, sae da monotonia, pero eu estou castigada dende toda a vida, estes dias son pra min coma un animaliño mais que nunca notan que hai un dia que se chama así. Pero estou agardando a noite que veña a volvoreta, Ela sabe dende hai moitos meses, cando ten que vir, xusto sabe que estou soa aquí enredando neste trevello, é aparece de súpeto na vidreira batanando as ás, sempre é a mesma e iso que din que eses animaliños duran pouco sin facerse crisálida, Pois ela decide acompañarme hasta o intre que decido retirarme,E que estou un pouco chocha e ela sábeo porque cando a vexo falo con ela,( en voz vaixiña) claro) se non difinitivamente necesito un loquero, pero parece unha coña, cando facia frio pensaba que viña quentarse, e gora que fai calor, sigue sendo leal a cita, pois grazas a ela cada noite sinto que alguén se acorda de min, anque solo sexa unha (avlaiña) como lle chamamos nesta terra.
Penso que isto e moi sinxelo coma pra poñer no blog , pero si vos aburre lelo, pensade unha cousiña,¡ Ainda hai que estar zumbado pra escribir esta parvada!

BIRTUKAN

2010-05-17T13:20:00.000-07:00

Bendita sexas miña raiña, que Deus te deixe chegar .
todos te estamos agardando , pra poderte acurrucar.
Serás o anxo da garda, seras a neta esperada.
tentaremos que sexas moi feliz xunto coa nosa compaña

Amor non che vai faltar, tenrrura imosche brindar.
no seo da nosa ialma, un lugar as de atopar.
Soio te vin nun retrato, e o corazón case me parte
estou agardando que chegues, para poder abrazarrrrrte

Esta poesia vai dedicada a miña netiña

Birtukiña

Dia das nais en Cuba

2010-05-09T06:00:00.000-07:00

Hoxe recibín felicitacions con motivo do dia da nai que se celebra en Cuba.
Pero non deixei de estar triste, por ser un dia moi triste para min,( anque xa fai moitos anos) sempre lembro con tristeza este dia, por ser o aniversario do falecemento da miña nai. Pero anque pasen moitos mais esa dor sempre me acompaña, e o lembrarme hoxe con postales moi bonitas, púxoseme un nó na gorxa, por asocialo dia de hoxe co de hai 19 anos, por ser un dos mais tristes da miña vida.
Por iso dedico eu no seo recordo este pequeno relato,desexando que ningunha nai do mundo, lle toque a triste situación que a ela lle tocou vivir, e logo os seos últimos anos tamén viveu sin vivir, coa maldita enfermidade do Alzeimer,
Tamén teño que lembrar que era unha muller moi alegre, a pesar do seu mal traxecto que lle tocou vivir moitas veces, ainda cantaba as suas rejeifas, e gustáballe bailar, e animar o dia das festas , con risas e contos.
Felicidades a todalas nais e que nunca , nunca, teñan que sufrir sobre de todo porque os seus fillos non finen primeiro que elas, porque creo que o peor que nos pode ocurrir, decirlles adeus a seres tan especiales, que lles demola vida e quixéramos velos quedar con ela

Cambio de hora

2010-03-27T15:23:00.000-07:00

Dende toda a vida,que levan,mareandoa xente coa desculpa de que se aforra enerxia, co cambio, sempre pensei que era unha trapallada, e cada vez, creo mais, cando vemos os recibos da luz, son escandalosos o mesmo cunha hora mais , ou menos,¿A alguén de vos? notades algo?, falan das industrias, e logo-! pregunto eu a maquinaria non furula as mesmas horas tanto sexa de inverno uo veran?.non fai falla ser moi listo pra cubicar, as horas que se utiliza a eletricidade,¡¡será que a nosa terra non ten centrales de todo tipo, con enerxia dabondo, pero como gusta facer a os cidadans mais parvos do que somos, ¿pareceralles que acendemolo candil? pra poñelos aparatos en marcha? jajajaja moito meda que nunca se pararon a votar contas en serio porque se madrugas mais, antes farás uso da luz, e por iso non te vas meter na cama con sol e deixar de levar unha vida normal, o recibo non se diferencia, polo tantoo gasto non varia, solo e unha maneira mais de amolala xente, sobre todo os rapaciños, e os ancians, que tan mal o pasan unha temporada.Desexo a vosa opinión, ¿¿¿que vos parece a vos???

Xa pasou!!!!!!!!

2010-02-28T11:29:00.000-08:00

¡¡¡¡¡Ala!!!!! tanto medo!!!! .....Eh ...digo eu... fai cousa dun mes fixo aquí un vento que rompeu árbores e tamenos arrancou , ninguén dixo nin pio , agora tanto prever e nin siquera tiña forza pra tirar unha folla, ¿ e que non entenden mais? ou que eu estou tola?. non quero ofender a ninguén, e non sei se noutros lados zoou duro! pero en xeral non foi, alomenos aquí o touro era manso e non turrou nada de nada, xa ma dixo Victor que tiña nome, eu ignoraba pero non fixo honrra a el ¡¡¡¡Menos Mal!!!! esperemos que sempre sexa así, que busquémolas velas e que non cheguemos a acendelas

Ameaza

2010-02-27T05:34:00.000-08:00

Hoxe 27 de febreiro, estamos en ameaza de temporal,( ainda non sabemos o seo nome,) pero según os informativos a alerta e roxa, esperemos polo noso ben que se enganen
Se isto é coma o pintan quedaremos sin comunicación, agardando que a cousa non pase dunha alarma e que teñamos sorte, de momento son as 3 pm e non se ven trazas, anque sole ser traicioeiro e de súpeto témolo bufa que te bufa, e nós por toda acasa na procura de velas e chisqueiros escoitando cando arrola unha lousa, ou ben algo a unha fiastra, ou si se arrinca a fumeira, etc,etc, nuha palabra,( acojonados)
Desexo a todos bó dia e que mañán poidamos comunicarnos con boas novas

A NOSA GAITA

2010-02-07T09:48:00.000-08:00

Gaita que sei que non choras
pero que si estás xemendo
non porque te esquenceran
se non por moito sentimento

Sentes o pasar dos anos
sentes esa dor de antano
sentes quen te está tocando
que te quere todo o ano

¡Gaiteiro que ti a tocas!
sabes que non está chorando
sabélo mellor que ninguén
poriso a estás tocando !!!!

Gaita que soas con forza !
nunca deixes de tocar
pasen anos ,pasen seculos
non deixes de resoar.!

Teñas a cor que teñas,
calqueira punteiro che acoplen,
toca gaitiña con forza!
que outros nunca te afoguen

Só ti es boa galega
esa que eu imaxino
toca gaita os catro ventos!
que iso de tí e moi digno!

O roncón que te compón
sempre se escoita roncar
!grazas gaitiña galega!
!non deixes xamais de soar!

Si as veces sentes pena
sei moi ben que nunca choras
porque cando te aloumiñan
sinto o moito que redobras

Forza gaita que ti levas,
un fol moi cheo de aire
toca , toca sen parar
para que a xente baile

E se non queren brincar
que se queden ben sentados
pero ti toca con ganas
para deixalos pasmados

Gaita que outros te tocaron
tamén poemas che rimaron
ti soiña sabes o sentir
do amor que che adicaron

Agora que pasou o tempo
ainda ninguén te esquenceu
por esa gran permanencia
outro verso rimo eu

Eu que non son gaiteiro
sinto que sigues con vida
a tí adico o poema
¡¡¡ miña gaitiña querida!!!

ANDAINA

2010-01-31T10:16:00.000-08:00

¡Meus queridos lectores!.
Hoxe como tiña gañas de camiñar, fun na compaña da miña filla, dar un grande percorrido, saimos da" CURUXA" (que así se chama) ¡¡non é buho!! nin moucho!! nin lechuza!!....... e a curuxa. Como ia decindo; saimos as 4,15, cara a Ferreira, pasamos po-lo lugar da Fraga baixamos cara o rio, que serán uns 3 km, alí fixemos unha pequeniña parada, bebemos auga,e papamos un bombón , estabamos xusto debaixo de Cadavás no entronque cos Pontigos, pero o noso percorrido era collela pista cara a Chabola, e así foi todo o caron do rio pista pra riba, fomos ollando cousas fermosas coma que ainda hai xente que cuida os regados de herba preto o rio e ata conserva as antigas maceiras bén vellas, pero nin por iso as trozaron,habia uns fieitos fermosos , e moitas pegadas de camiños antergos dando voltas pra chegar os pradeiros e mesmo os muiños, todo iso era moi fermoso, pero estaba nese traxecto algo que nestes tempos miramos con frecuencia que é o lixo tirado facéndolle o feo a natureza quizais a nosa ignorancia lévanos a cometer ese crime, creo eu que nese intre de tiralas cousas ninguén que o fai e sabedor de que está moi mal feito , e agora temos ahí esa merda noxenta, que fai que o primeiro que ollas sexa iso desagradabel.
Logo de camiñar utros 2km ata debaixo de Burreiros nese traxecto do rio, viramos a dereita cara a Igrexafeita , camiño arriba ata chegar de novo o punto de partida que en total serian como 7 km, non traiamos nin frio nin gañas de camiñar, pero si algunha fame. E hoxe foi todo, outro dia quizais teña o pracer de contar outras cousiñas........

BO ANO A TODOS

2010-01-03T12:16:00.000-08:00

A única maneira que temolos humanos para multiplicala felicidade é compartila

Desexovos a todos

Que o camiño surxa o teu encontro
que o vento zoe sempre as tuas costas
que o sol brile mornamente sobre da tua cara
que a choiva caia pausadiña sobre a terra
que a tua vida estea chea de:
Entusiasmo
esperanza
felicidade
éxitos
amigos
decisión
amor
fé
Tamen de saude , e" cartiños"
Vive cada dia con entusiasmo

Regala o teo soriso a quen te mereza
o teu amor a quen te valore
as tuas bágoas a quen te queira
e a tua vida a quen te ame

E con estas coisiñas tan doadas de decir ,e tan malas de cumplir, vémonos no 2011 cos mismos desexos, e con algo xa logrado

A Cuba (año 2001)

2009-12-07T07:29:00.000-08:00

Hace ahora justo un año
que me metí en la aventura
de tomar un avión
he irme volando a Cuba

Allá me fuí decidida
a satisfacer mi ilusión
¡y fué tanta la alegria!
que lloraba de emoción

Cuando pisé suelo en Caba
sentí que algo me envolvia
era el calor de la Isla
que mi cuerpo extremecia

Me sentí otra persona
sentí que pude llegar
a la tierra donde otros
no pudieron regresar

Yo volava entre sus tierras
y volava el pensamiento
y en mis dentros decia
¿porqué pasaria el tiempo?

Bastante tarde llegué
pero al fin yo he llegado
a la tierra donde unos tios
sus vidas allí han dejado

El poco tiempo que fué
lo viví intensamente
y lo pasé muy feliz
en medio de aquella gente

Ahora yo miro el cielo
y veo la misma estrella
que miramos todos juntos
aquella noche tan bella

Mil veces estoy allí
paseando los caminos
recordando aquellos dias
que fueron algo divinos

M e regresé impregnada
del aroma de azahar
del cariño de mi gente
tan dificil de olvidar

Gente con amor limpio y puro
fué lo que allí encontré
y sumida en la tristeza
a mi tierra regresé

Adios les dije afligida
adios les dije llorando
porque unos seres queridos
atrás los iba dejando

Aquí tengo la esperanza
y añoro sin parar
que muy pronto en la vida
nos volvamos a encontrar

Sería un dia glorioso
como caido del cielo
volver estar junto a ellos
y decirles cuanto los quiero

Adios mi Cuba querida
la tierra donde yo fuí
bonita alegre y preciosa
como una rosa de abril

A NOITE

2009-12-04T10:04:00.000-08:00

Un poema a noite
eu quero facer
e lembralo sempre
ó anoitecer

De noite temores
de noite amores
a noite e moura
e xa non ten cores

¿Mais que hai de noite?
¿que non axa de dia?
só algunhas curuxas
fan algarabia

Tamen oes os grilos
nas noites do verán
que saen do burato
e camiñan polo chan

As ras e os sapos
cúcanlle a lua
e os cas e os gatos
tamén van de trua

Se sales de noite
polos carreiriños
atopaste neles
a moitos bechiños

Noite crara
noite prácida
que amosas no ceo
mostrando a tua gracia

Levas un mantelo
bordado de estrelas
cunha lua chea
¡que ledicia o velas!

As noites galegas
que fermosas son
cando vas de festa
e oes o acordeón

Férveche o sangue
nunha noite crara
cando vas pra troula
e oes a foliada

Si se pon chovendo
a noite e mais fea
e todo e mais mouro
se vives na aldea

¡¡¡¡Todo iso non importa
ten unha grandeza
vivir noite e dia
na naturaleza!!!!

¡UNHA APERTA!

SOEDADE

2009-09-27T12:15:00.000-07:00

Xa fai moito tempo que non escribo no blog.
Teño moitas cousas pra contar pero non sei por donde comenzar.
Hoxe vou falar , da soedade.
Cando era nova , pensaba, mellor dito , non pensaba, que iso da soedade non existia, pois ben meus queridos lectores, non é unha coña, miro todo o arredor, e ¡ cantidade de persoas solas ! xa con edade considerable, e ven triste, si se atopan mal ¿por quén chaman?.Moita xente que fixo un sacrificio pra darlles unha preparación os fillos e logo, está coma un pao entre catro paredes, e con sorte son dous paos, pero ¿que conversan?¡ sempre o mesmo! e soutro dia ¡o mesmo! ou se non como están moi aburridos, miran todo o dia que fan os veciños, ou se non chaman a miudo o (querido celador) pra ir o médico , e alí parolar un pouco con alguén coñecido, e depaso levar a desagradable sorpresa de que o colesterol sigue alto, a tensión, vai polas nubes, ten artrose nas xogas, etc.etc. etc.. Volta pra casa e, mañán o mesmo, esperando que tal vez soutro dia sexa peor.
O inverno e longo, a saude pouca a soedade moita, logo tamén se acoplan os tristes recordos vividos,¡ e algún que outro bo tamén! .Saen a camiñar lentamente , sabe Deus pensando ¿que?, voltan moi quedos pra casa, pra donde ninguén os ve, Moitos vellos ficán solos moitos anos, despois non saben vivir con ninguén tanto están a sua maneira , que non son capaces de adoitar outro xeito de vida ¡¡ e logo decimos que son raros !! ¡¡tal ver tal esperar !! e o tempo pasa non santiamén.
Isto cada vez con tanto modernismo e peor, non hai necesidade, nin sequera a dignidade, de faguerlles compañia, e mostrarlles un anaquiño de agarimo, pra que non se sintan con tanta soedade, naide di que sexa doado, pero e moi necesario, mais tamén creo que non tén amaño

2009-07-29T10:44:00.000-07:00

Perdoade si o poema está descarado, pero as persoas tendemos a ser toda a nosa vida dun xeito, si ese xeito muda, a persoa non e a mesma, está forzada nese cambio, como veredes sigo sendo a mesma, hai 30 anos que escribín a poesia, e sigo pensando o mesmo ,anque ¡ algunha vez !......un cala o que está pensando, porque tamén pode ser que non teña razón. Pero creo que aquí neste caso todos estamos moiiiiii.... perxudicados, todos sabemos de enfermedades moi malas e sufrimos horrores de velas, e sen dúvida, e de todo o modernismo que temos. Comemos mer.. e respiramos moita mais

OS MERLOS E A XENTE

2009-07-29T09:57:00.000-07:00

Un dia de neboeiro
un paxaro oín cantar
e cantábache tan bén
que me puxen a escoitar

O paxaro era un merlo
deses que son todos mouros
faciao con tanta gracia
que deron a cantar outros

Todo cheo de asubios
estaba o neboeiro
era un dia deses feos
pero estaba parrandeiro

Parolaban uns con outros
cambeaban o asubio
mais eles non se chufaban
non facian ningún lio

Se a xente foramos merlos
canto mellor non sería
non fariamolas guerras
todo seria alegría

Eles por fora son mouros
pero por dentro son brancos
e anque o dia sexa feo
agarímano cos cantos

Mais nós que somos persoas
moito temos que daprender
faguer que os dias sexan craros
e que deixe de chover

A choiva do ceo e boa
pero non así a da terra
acónon hai mais que foula
pois todo isto eche a merda

As prantas canlles as follas
e os toxos xa ban queimados
xa estaremos todos podres
do aire que respiramos

Por moito que se parola
xa non fai caso ninguén
mais os que teñen a culpa
anse de foder tamén

Se escoitamolos paxaros
na sua conversación
decatamos deseguida
o noso pouco corazón

Eles enténdense sin fala
nós falamos a boullón
mais as nosas paroladas
poucas teñen a razón

Na procura de arandos

2009-06-15T07:22:00.000-07:00

¡¡O sábado de rally !! e o domingo, de rastrexo!!

Facía mais de 50 anos, que non facía tal cousa, ir a fraga buscar mirillóns, ¿e que son ?así lles chamamos no meu entorno ,a os "arándanos del bosque"quizais en cada lugar estexan batizados con distinto nome, pero eu crieime chamándolles así, e como di a canción así "siguiré".

O caso foi que de coña, quixen ir ver cando de rapariga ia a esa fraga con mais rapaces na procura deles, e foi tan grata a sorpresa que alí estaban, coma se o tempo se detuvera, coma sempre acompañábame Ana, que alucinaba nunca vira tal cousa, e a min nunca se me ocurrira levala, pasamos tres horas , coma as cabras espenicando froitiños, que iamos comendo, e gardando, para facer mermelada, o resultado foron 780 gr.,que hoxe convertín nunha deliciosa mermelada, ecolóxica casi cen por cen, pois algún azucre era de cana cubana sin refinar.

¡¡¡Que vergoña de políticos!!!

2009-05-31T13:44:00.000-07:00

En verdade decídeme se vos gusta como se insultan os políticos?

Case que me dá vergoña velos, e mais como a xente e capaz de crerlles algo? ¿quén di a verdade?, cada quen vai crer o seu ídolo, entón pra que lado imos, os que non temos ídolo ningún
E que non hai que ter moitas luces pra darse conta,da cantidade de enganabobos que son.
Os dous cabecillas, mandamais! poñéndose podres! ¡home por deus! e despois queremos que a xente sexa educada, que se respete,¡pero! ¿que vemos? ¿que nos ensinan eles?
Sempre pensei que a xente sen cultura eramos os "túzaros"pero.......doume conta canto lles quedou por daprender , a semellantes persoaxes.

Canto me gustaria velos pelexando corpo a corpo, Jijijiji ata os azuzaria haber se se escornaban dunha vez. (por fabor aibrámolos ollos) rinse de todos Nós.
Tiñámos que sair a rua en manifestación pra pedirlles EDUCACIÓN

A todalas NAIS do mundo

2009-05-03T08:12:00.000-07:00

A ti que os levache no ventre , que cargache con eles traballando de sol a sol.
A ti que cando tiñan fame dechelles de comer cando tiñan frio aroupacheos.
A ti que pasabalas noites en vela abalando no berce ,morta de cansada.
A ti que te erguias cediño para facer as labores, e logo mandalos a escola.
A ti que quizais con moitos traballos, sacache pa diante unha familia.
A esa nai que nunca lle dixeron grazas mama, e que ela nunca pideo nada
Que tal vez o único que recibeo foron malas razóns, e ela comendo bágoas
de dor sigueo dando todo, e moito mais, por eses seres que ela mesma trouxo
o mundo, e que daria a sua vida por velos, sans e felices.
A esa nai tan especial que e a gran maioría, e que tan poucas veces se lle ten
en conta todo o que fai, si non todo o contrario, trátase con esixencia sen
grazas a cambio .

Para todas esas mulleres sin distinción de razas nin relixions, e quedando
moi pequeniño o relato, os meos parabéns, e o agasallo mais importante que e
o cariño o recoñecemento e o respeto, que cada dia da sua vida sexa mais doada
Moitas honrras e moitos bicos a todas

A MIÑA PARROQUIA

2009-04-19T09:22:00.000-07:00

Que triste te estás quedando
miña parroquia querida
os mozos fuxen de tí
os vellos perden a vida
As casas quedanse soias
e choran de soedade
non hai como ollalas
para entender a verdade
Por elas sube a maleza
o vento levou as lousas
chove dentro do sobrado
así se acaban as cousas
¿Onde van aquelas xentes?
que asubiaban nos montes?
¿onde van aquelas mozas?
que ian coa auga das fontes?
Cantos lugares morreron soios
e agora o sitio ninguen coñece
alí hai sombras da sua tristura
alí hai toxos no canto dun berce
¡Que soedade se está sentindo!
na pouca xente que está vivindo
sinto dor fondo de verte así
sinto que moito foise de tí
Non hai tabernas, nin zapateiros
nin costureiras,nin os zoqueiros
Non hai as mallas, non hai o souto
nin hai aquelas festas tampouco
Hai tantos anos que mudou todo
que tan desfeita ,verte non podo
Igrexafeita levas por nome
e teño medo que este che quiten
as alimañas que andan preto
igual un dia otro che visten
Os que se foron renegan de ti
soio de mortos voltan pa aquí......

Amor--silencio--e maldade

2009-04-10T13:03:00.000-07:00

Vou comentar algo que me fixo poñe-la carne de galiña:

Fai uns dias, por casualidade visitei unha casa que por circunstancias da vida quedou desavitada un tempo, gardando no seu interior toda-las pertenzas dos seus finados donos.
Eu non coñecía aquela xente, pero revolveume o corpo ver que seres desalmados,fixeran unha desfeita co que alí atoparon, (roubaron)moreas de cousas pero mais que nada, destragaron ,pois algo do que se apropiaron non lles servia de nada, iso penso ¿de que lles ia valer algunha porta de lacenas de deseño orixinal?, ou ben ¿as dun roupeiro tamen de deseño? etc .etc.etc.

Todo isto fora creación dun dos donos que era un maniñas, e diseñaba e creaba co seo propio inxenio, tallando a madeira, e facendo o seu gusto o que alí habia , pero o que mais me doeu foi ver moreas de libros espallados po-lo chan. Lembrei aquel ser adicado a o traballo e a cultura en corpo e alma, e ultraxado inutilmente por alguén "mui ignorante", pois o mais enrequizador do ser humán, tirárano vilmente.

Cheguei a esta conclusión despois de ver que nun cuarto tiña , miles de diarios ben ordenados e clasificados por anos, isto deume a entender que era culto e ordenado. Sentinme mal soi de darme conta da falta de respeto tan grande que existe, para co noso próximo,e con cousas tan importantes como son os libros.

Quizais todo o que roubaron non lles quitou de seguir facendo a mesma fechoria, mais se leran algún da queles centos de exemplares que alí deixaron, ian aprender a ser xente de bén, e decatariánse de que estragando cousas non se chega a ningures.

Esta casa está o carón dun rio e o seu murmullo e un remanso de paz.

LUAR

2009-03-07T12:04:00.000-08:00

Onte tiven o pracer de ir a ó programa da tvg que dirixe Xosé Ramón Gaioso. A verdade e que me gustou moito, eu xa fora outros programas da tvg pero non me gustaron coma este, a mín como me gusta moito oir contos, non me aburrin nadiña, e mais, habia moita animación , non deixaron que a xente se durmira.
Tiñanme contado que era mais fermoso dende a casa, pero a miña opinion non e a mesma, gustoume ver en directo a Jorge Mira , a Carlos Baute que está ¡¡¡¡boiiiisimo!!! a Marta Sanchez a os contadores dos contos, en fin a todos pero como son fán incondicional de Mucha e Nucha, quedaria toda a noite a escoitalos e a velos. Pois quizás non entenda de cultura pero sei o que representan para nos, os galegos de pura cepa, poñen tanto interese nas suas (parodias) que vivo a sua combersa intensamente, e fanme escagallar coa risa, non sei quen lles escribe os guions pero sobralle imaxinación, e non soio o que teñen ensaiado pois sóber da marcha improvisan moitas cousas e salen igual de graciosos, penso que o que non lle gusten ten o sentido do humor caducado.
Todo foi bén pero teño que suliñar unha cousiña, de pouca importancia co motibo da organización da viaxe, o que fai os tramites deberia saber que os menores de idade non poden ir a eses acontecementos, e mais que o coche non e propiedade dos primeiros que se lles deixa subir, despois xa pensan que son os donos daquela cadeira, pa toda a vida

internet

2009-02-28T12:34:00.000-08:00

Fixo estes dias un ano, comencei unha aventura , quixen saber algo que nunca imaxinei que me ia enguedellar tanto (era nin mais nin menos) que este medio de comunicación.
O primeiro dia pensei ¡¡hai Deus isto non e pra mín !! -¡¡vaia rollo!! pero o ánimo non decaeu e pouquiño apouco fun furulando, con un só dedo , e letriña a letriña, e moito interese algo saliu. Pero seguia a pemsar -¡¡estou tola pra que "coño"fago isto !!
Hai un refrán que dí que ( fai mais o que quere que o que pode) e ben certo ! a azotea no-a teño mui brilante, pero a curiosidade está o día ,entón cruzo toda-las dificultades que ten cumplir mais de SESENTA para facer unha reciclaxe da memoria, non me gusta nadiña facerme maior, non me gustá a rutina de todos face-lo mesmo, deixarse levar cos anos ¡non ! iso non !.Non camiñarei erguida, non ollarei ven, terei moitas outras cousiñas , pero mentras a mente me deixe un anaquiño de luz ,voume negar, a ser "vella".
Convido a moita xente coma min que non sigan unha rutina, paga a pena intentar cousas novas pra non caer nun sistema herdado que levamos os galegos, que é recuar de todo o innovador
Agora estou aquí a contar esta experencia, grazas a miña vontade, e tamen grazas os meos fillos, Ana que me animou a participar nos obradoiros, e Alexandre que despois quixo que mercara o ordenador, e outro agradecemento especial , para o rapáz que tivo a grandiosa pacencia de ensinarme e de aguantarme, que foi Victor Gonzalez
Por todo iso e porque de verdade para mín é unha paixon, meterme aquí a fozar nas cousiñas que daprendín , quero faguer omenaxe a este ano que levo enguedellada e polo tanto, entretida e comunicada, tamen como non o Concello de San Sadurniño grazas por fague-los medios de ter a aula de Dinamización

O NOME DO VENTO

2009-02-03T13:42:00.000-08:00

Fai uns dias comentei sobre o acontecido co vento:
Perdoen vostedes eu ignoraba o seo nome, agora si que oio como lle chaman pero na quel intre non lembro oir nome ningún ,enton pensei que quedara sin batizar pero xa vexo que quizais primeiro pasou e despois mediron a forza e logo cunha variña máxica cimbraronlle o nome para intentar cazalo,(tarde piache) klaus, que non sei si e Santa Klaus, ou klasus klay como queira que sexa os estragos naide puido evitalos e son ben abondosos,de santo tiña pouco e de boxeador tiña moito pero non tivo contrincante fixolle a todo CAO. E moi posible que este fenómeno nos visite mais veces pero quixera que protección civil alarmara dun xeito mais severo, e tomar conciencia de que non se trata dunha "coña"puido ser algo mui grave, atrapando moita xente nas ruas. Deberian de prohibir rigurosamente sair de zonas ben protexidas ,velar con moito interese pola seguridade das persoas, como fan nalgun país que isto pasa a miudo

Na Arca de Noé quedou vida

2009-01-29T13:27:00.000-08:00

Un dia para a hitoria 24 de xaneiro do 2009
Pouco hay que decir que non se saiba xa Foi unha noite endemoniada chea de furia
Soprou con tal xenio que queria lebalo todo, pero ,todo todo, seria moito? ¿non?
O amencer cando xa voltou a calma, o primeiro que escoitei foi un "corvo" ¡seguia vida na terra!. Entón con moito recelo ollei pola fiastra ,para comprobar que non so o corvo quedaba vivo,tamen desexaba moito que o mal fora o menor posible, e po-la miña parte quedei satisfeita ,puido ser moito peor
As avarias amañanse perdense alguns cartos pero logo pasa ,e case todo quedou nun gran susto
Sinto moito as vidas que se foron por culpa de semellante vento saido do mesmo inferno.Pero hai que recoñecer que tal desastre puido levar por diante moitas vidas mais da maneira que quedou todo rodas arriba .Eu xa lembro outros dous temporais parecidos ,pero este pareceume especialmente tolo
Ninguén o batizou non deo tempo a buscarlle o nome ,¡ pois non me pareceu un aborto!¡ estaba ben logradiño,! fallaron os padriños non chegaron a tempo do parto -¡e iso que pa estas cousas a imaxinación sobra ! pero tamen comprendo que non estamos no Caribe que ahí xa saben o nome o dia que se enxendra e aquí todo mundo acojonado esquenceu se seria home ou muller e non se decantaron por ningun
Agora sorte a todos e ADIOS que nunca mais poida voltar!!!!!!!!!!!!

As costas con xaneiro

2009-01-18T06:18:00.000-08:00

Hai un dito que di (La cuesta de enero),pero cabe pensar que xaneiro levámolo nós as costas , a mín non me afeta o de gastar mais cartos, pois dende que os meus fillos,entenderon todo o tinglado, non me preocupei de que eses dias teñan algo especial ¡,porque costa mais,! sempre espero calquera día para sorprender, e como non contan cando vai ser failles mais ilusión,e tal vez mais falla.
O que me amola de xaneiro ,e a dichosa gripe,¡esa condanada! sí que se pón derriba dun ¡e como lle digo que se vaia? e para mais ,o mal tempo que nos toca ,isto sí que e o un oso duro de roer.a tristura dos dias ,pequenos ,frios, e escuros ,anagan a casa de soedade,ata a natureza está durmida, está agardando que pasen os dias, para sair desa penunbra, que garda o seo segredo dende toda a vida

Só hai 50 anos

2009-01-14T08:33:00.000-08:00

Na beiriña dun regato
sentada na carballeira
escoitaba o paso da auga
sempre da mesma maneira.

O soar da campaiña
que lebaba o castrón
facía notas coa auga
e saía unha canción.

Metidos entre a follase
os raios do sol radiante
as rochas cheas de musgo
e as ras saltando diante.

Os paxaríños piaban
voando nas avelás
e as vacas comían herba
un anaco mais para trás.

Os abellóns roncadores
chupando todas as flores
e as pinguiñas da auga
brilaban de cen mil cores.

Alí pretiño de nós
as ramas dos mirillóns
estaban cheas de froitos
para moitas ocasións.

Este regato está ahí
todo cheo de maleza
a auga xa non murmulla
vaise chea de tristeza.

Xa non olla aquela nena
que tanto xogou con ela
xamáis voltará a vaquiña
que se chamaba marela.

A rapariga da historia
quixo voltar para atrás
e rebobinou a vida
un anaquiño namais.

¡Si Señor !¡gustalle o roxo!

2009-01-09T12:46:00.000-08:00

Sigo experimentando! agora poño verde ¡e como falle! leva clara ! voulle chamar de todo. Ca... Pu... Ma.... todo iso pero non pensedes mal que iso pode decir moitas cousas por exemplo: Cariño ,¿Puedes Mañana? xa veredes como funciona ,con estas palabras tan agarimosas

Volvendo a intentar

2009-01-09T12:19:00.000-08:00

Bou mirar si poñendo unha cor moradiña teño mais sorte.
Onte escribín un pouco ;pois facía moito tempo que non podia entrar no escritorio) entón grazas a axuda dunhas persoas mui apreciadas por min, (que me axudaron),puiden entrar, xa enton mui contenta, ¡seleume furada ! deille a publicar entrada e non sei onde foi a parar todo o escrito
Agora teño que mirar si o teño gardado, porque logo mirei si estaba publicado ¡Hai Dios meo ! e non estaba ! quixen voltar a escritorio e non me dei maña ,ou ¿ será que este cacharro tena tomado conmigo?

DIA DE FEIRA

2008-11-23T10:50:00.000-08:00

Dia 23 de novembro
Como se sole decir hoxe está un día porco.Po la mañan fun a feira de Moeche, habia moita xente pero non se podía andar cos paraugas abertos que tropezaban uns con outros, funlle poñer unhas pilas a 2 reloxos, e case que me facian falla a min por non preguntar canto me ian costar porque con este precio compraba outros nos Chinos, xa sei que hai que facer comercio nacional pero ¡tamen!,as veces un vese obrigado a pasar por eses comercios de pacotilla que en ocasions paga a pena ,porque dous mais dous son catro en todolos sitios , non me explico ben pero a bo entendedor poucas palabras bastan.
A xente fala da crise e ¿donde está? haber ¡aila! pero daquí a que se viva coma nos anos 40 ¡buf! non che e nada ,e non fai falla ir tanto atrás ,ata os 60 era duro ¡que pouco se sabe do mal que se viviu!,agora parece que todo o mundo xa o esquenceu .Méten-nos o medo no corpo, e todo pode pasar! pero de momento o que sobra e o vicio que e o que leva moitos cartos.Chamémoslle crise cando nos vexamos sen pán na mesa e teñamos que voltar a caba-lo monte coas mans para botar cereais e camiñar con zocas de pau , isto ocurreu e vino eu, sin embargo agora estou a escribir con isto,non quixera voltar aquel tempo ,prefiero telo que escribir para que todo o mundo saiba
que isto faltalle moito para parecerse a aquel tempo ".Preguemos para que iso non ocurra"

SOÑO

2008-11-19T05:44:00.000-08:00

Sampre soñei un mundo mais xusto
Pregunto ¿porqué non se fai? ,que complicada e a existencia ,¡que alto precio teñen que pagar alguns seres por non pedir haber nacido! E a todo isto ¿dende está ese ser que se di que e perfecto ?,¿ porqué somos tan covizosos?.Si viviramos nun país deses chamados terceimundistas sin duvida saberiamos mui ben todo o malo ,pero para nada saberiamos algo do bo .¡E podiamos ser nos os que nos tocase de nacer alí ! ¿e daquela? ¿que !.
Pero os soños , soños son !!
Que fermoso seria non ter que soñar algo imposible, ter esa variña máxica (que non existe),e ¡zás! dun plumazo, cambiar todo o que está mal.
Decia unha aboa miña, ¡¡ este mundo e un paraugas !! chove nel coma fora !!, e eu penso algunha vez que era mellor paralo mundo, baixarse del ,para dende lonxe miralo mellor

Prácticas

2008-11-15T10:33:00.000-08:00

Estou mirando de coller ben o tranquillo a este sistema , pois estáme gustando pero necesito moita leña para lembrarme como se fai.
Hoxe quero falar dun tema que me preocupa:
Fai un tempo vimos sufrindo en San Sadurniño ,unha desídia sanitaria , refiérome o centro de saúde ,a xente queixase moito e ten razón pero non sabemos por donde empezar ,porque habería que darlle a volta completa o sistema que temos ,son moitas cousas as que hay que numerar ,de mal caracter,mala atención, pouco interes po los pacientes (pouco sería algún). Si vai un paciente buscar pastillas vinte anos seguidos xamais controlan si e hora de cambiarllas ,ou de que non lle fagan falla, todo da igual con tal de tratar aun de ignorante!!. Pero teño entendido que depende un pouco de si es mais xeneroso. Un caso a destacar sucedeo fai pouco , un Sñr sinteose indisposto pretiño do centro chamaron o seu médico e este non asisteu,¿isto e dun ser humano ?xa deixando a parte o de ser médico .Os detalles darian para facer un sinfín de blogs todos con queixas desagradables .A impotencia que se sinte e moi grande ,mesmo a hora de coller vez por teléfono, parece que teñen comisión con Telefónica por moitos detalles que son bergoñosos.
E agora xa desfoguei un pouquiño do que pasa ,isto solo e a punta do cumio

Paseo de lixo

2008-11-14T09:59:00.000-08:00

A min non me vale ¿e a vos?

Hoxe dia 14 de novembro ,estivo un dia muy bon ,fun pasear cos meus fillos ata un sitio que se chama o "Murallón "donde a xente ten a mala costume de tiralo lixo mais ben chamado: merda gorda. Alí pódese atopar calquera tipo de obxeto , marcas de todos os electrodomesticos ,non quero facer propagandas pero isto eche moito . Quixera ter que poñer ¿que cousa mais linda ? pero a realidade e outra .Seria outra cousa si a nosa concencia fose doutro xeito ,teriamos que pensar moitas veces as cousas antes de facelas e sempre preguntar donde e o sitio axeitado. Solo con pensar que iso nun monte noso non o faríamos ,xa o di todo "o que non queiras pa tí nunca llo fagas a outro" e non e solo o propietario tamén e un feo para quen o mira Teño a esperanza de que isto cambie para ben ,e os que lean o blog que pensen que teño RAZON

Xa volvin rapaces

2008-10-30T11:39:00.000-07:00

Queridos lectores
Hoxe e dia 30 de outubro, xa fai uns dias que comencei a facer o meo blog pero non o fixen de seguido e agora( tela marinera ) para acordarme .Estou pedindo pan por señas ,estou tan perdida como un porco nunha plaza .Menos mal que teño o meo carón o anxo da garda e pídolle socorro
Está chovendo moito e quizais tamen trone !!!! que medo¡¡¡¡
Estou esperando para ir a ioga hay algun exercicio que me costa un ....... para facelo
Xa o deixo estou desosmada non se me ocurre nada.

QUERO FACER A MIÑA PROPIA CRITICA

2008-10-22T09:46:00.000-07:00

¿Porque razón non son mais espavilada? Quero pensar que son os anos pero a idea e a mesma que cando tiña binte anos Teño desexos de aprender moitas cousas pero e certo que despois da media volta todo se relentiza ,parece que son un coche que sempre vai en primeira por moito que acelere non corre mais .

¿Como estas?

2008-10-20T10:19:00.000-07:00

Estou comenzando a facer o meo blog
Quizais non me dea moito xeito pero como son mui pequena xa aprenderei jajaja! cado volva a escola